Heet, hitte, heetst en een nieuwe uitdaging!

6 juli 2018 - Jaipur, India

De verhalen over de droogte en hitte in Nederland hebben ons ook bereikt. Zelf zouden we maar wat graag dit temperatuurtje omruilen voor dat van jullie - waar het in het begin van onze reis in India ongeveer 27 - 30 graden was, is de temperatuur hier in Rajasthan momenteel opgelopen tot 39 graden. Met een hoge luchtvochtigheid. Niet echt de beste temperatuur om sights te bekijken.

Onze eerste echte dag in Udaipur sliepen we dan ook lang uit. Alles beter dan naar buiten gaan, de hitte in. In plaats van helemaal naar het station te lopen, vonden we in onze straat een boekingskantoortje waar we een flink aantal treintickets boekten. Vervolgens wilden we een siësta gaan houden, maar de vriendelijke man van de buren die ons een fles water verkocht, hield ons tegen. Overgehaald door hem liet ik een henna tattoo zetten en leerde Casper bij de beste man thuis de lekkerste Chai Tea te maken (dat drinken ze hier overal, het is thee uit een espressokopje met veel kruiden en melk). In de avond wilden we de zonsondergang bewonderen bij het grote meer in Udaipur.

Het was er druk, nouja, dachten we, veel mensen zullen dit wel mooi vinden. Opeens stonden allemaal mensen op en bleven aan de zijkant staan kijken (daar waar de zon allang verdwenen was) eerst hadden we niets door, maar na een tijdje besloten we zelf ook maar te gaan kijken. Werd er een Bollywood film opgenomen! Allemaal vrouwen uit het publiek mochten erin meespelen. Daarom waren er zoveel mensen! De scène werd twee keer opgenomen voordat men blijkbaar vond dat het goed was. Het was leuk om te zien hoe ze met zo weinig materiaal (als ik het bv vergelijk met de opnamens van mission impossible waar Sterre en ik bij waren in Wenen) zo iets goeds konden neerzetten. Er was wel veel bewaking aanwezig en foto's maken mocht niet (maar stiekem toch gedaan).

Toen de rust was weergekeerd wilden Casper en ik iets gaan eten. We liepen een luxe hotel binnen met een hoog dakterras dat uitzicht bood op een grote tempel. Toen we naar binnen werden geleid zagen we dat de hele Bollywood crew er ook aan het eten was. Wij werden dwars door hun gezelschap naar de trap geleid. Hier had je ook uitzicht op een van de ingangen van het hotel, waar allemaal wanhopige fans stonden te wachten. Op dat moment voelde ik me wel een beetje royal, omdat wij wel langs alles en iedereen waren gelopen en in hetzelfde gebouw aan het dineren waren als de Bollywood sterren.

Op onze laatste dag in Udaipur hebben we het paleis bekeken. Groot en goed onderhouden, met veel pracht en praal. Meer dan 3 uur hadden we nodig om alles te bekijken. De dag erna stonden we in alle vroegte op. Ons eerste Indiase treinavontuur! We zouden 2 uur in de trein zitten, in de 2e klas zonder airco (maar omdat we om 6 uur in de morgen reisden, was dat geen probleem). Iets te enthousiast stapte ik uit de badkamer.. en ging keihard onderuit. Ik strompelde naar het bed, als even later naar de trein. Mijn knie en teen deden behoorlijk pijn, maar we moesten door. De trein was een belevenis op zich. Hoewel ik veel had gehoord over de treinen in India, viel het me heel erg mee. De trein was schoon (schoner dan die in Zuid-Afrika) en bovendien nog helemaal heel. Overal hingen ventilators en het raam kon ook nog open. Prima uit te houden voor een paar uur!

Aangekomen in Chittoraugh moesten we een riksja nemen naar ons hotel, dat boven op een berg bleek te liggen. We hadden vanaf daar prachtig uitzicht over de hele stad. Er was alleen nergens een supermarkt (die zijn hier sowieso schaars) of restaurantje te bekennen. Alleen de lokale kioskjes waren open die frisdrank en chips verkochten. Na veel handen en voeten werk en een taxichauffeur die een beetje Engels kon, konden we eindelijk onze melk bestellen om te kunnen lunchen. We deden het rustig aan, ik had behoorlijk veel last van mijn teen (die inmiddels dik was en een naar kleurtje blauw geel had gekregen) Na de lunch liepen we rond door het dorpje, op zoek naar een plek om in de avond te kunnen eten. We kwamen terecht in een mooie haveli, gerund door een aardige familie met steun van een aantal Europeanen. We besloten daar avond te gaan eten maar eerst het fort te bezoeken, de reden waarom we in Chittor waren. Het fort was groot en heel gaaf om te zien, al die overblijfselen uit verschillende tijden! De apen die de plek domineerden waren soms wat beangstigend, maar je moet er wat voor over hebben om zo'n prachtig fort te bezichtigen. Het was er ook helemaal niet toeristisch. Niemand sprak Engels en de enige toeristen die we zagen waren mensen uit India. Alle locals begroetten ons hartelijk en zwaaiden continu naar ons. De schattige straatjes, de vriendelijke locals en het mooie fort maakten dit de beste bestemming tot nu toe.

In de avond aten we dus bij de haveli, samen met een Australisch gezin. Vooraf kregen we bloemenkransen om. Dit was om ons welkom te heten. Het eten, bestaande uit meerdere gangen, was heel lekker. Op de terugweg van deze haveli naar onze eigen haveli, kwamen we een man tegen die ons een Bollywood film wilde laten zien op zijn telefoon. Helaas konden we elkaar niet verstaan, maar het was duidelijk dat hij de film heel mooi vond en ons wilde laten meegenieten.

De dag erna struinden we nog wat rond door Chittor voor we een lift kregen naar het station. Bundi stond op het programma. De stad waar je tot rust komt. Dit keer zaten we in AC2, een van de meest luxe wagons in de trein. Na een paar uur kwamen we in Bundi aan. Een riksja bracht ons naar de guesthouse waar we sliepen. Bundi leek niet zo rustig als verwacht. Chittor was rustiger en idyllischer. Na iets te hulpvaardige mensen bij de atm overwonnen te hebben (aahh straks skimmen ze me! Waarom werken al die automaten niet?! Waarom kijken ze allemaal mee?!) Gingen we eten en slapen. Ook de dag erna deden we eigenlijk niet veel. Bundi heeft een paleis en een fort, maar we voelden ons voor beide te vermoeid. Wel zijn we naar een van de stepwells geweest (Bundi heeft er 50). Op de terugweg werden we een smoothietentje ingelokt waar sapjes en smoothies aan de lopende band werden verkocht. Er zaten alleen maar locals en die vonden ons enorm interessant.

Na een korte siësta liepen we nog een rondje naar een meer van Bundi en keken we mee hoe een man een sjaal aan het maken was met zijn weefgetouw. Leuk om het straatleven van hier te bewonderen. Tot nu toe valt India wel mee. Mensen zijn meestal niet opdringerig. Er worden ook niet veel scams uitgevoerd / geprobeerd (misschien omdat het laagseizoen is?) en vies, tja. De hotels zijn vies, maar de straten zijn vaak schoner dan die in Zuid-Afrika.

Dan zijn we alweer beland bij vandaag. Vanmorgen om 03:00 uur opgestaan (dat is zeg maar half 12 in de nacht bij jullie) om onze trein van 5 uur te halen. Samen met twee andere toeristen deelden we een riksja en trein. Helaas waren we in de sleeper class ingestapt en konden we van daaruit niet naar onze eigen klas, AC3, lopen. Na een uur op de vieze grond gezeten te hebben stopte de trein en konden we naar de goede klas. Een lange rit volgde tot de trein er in een plaatsje genaamd Ajmer geen zin meer in had. Een technisch mankement. Iedereen moest de trein uit. Dit werd overigens niet omgeroepen, maar aan ons verteld door een local. Wat nu? We hadden voor die trein gereserveerde plaatsen, niet voor een andere trein. We mochten gelukkig mee met de eerstvolgende trein naar Jaipur. We wisten alleen niet waar we moesten zitten, omdat we wel betaald hadden voor een AC klas, maar nu geen reservering meer hadden. Gelukkig waren er in de AC3 klas nog genoeg zitplaatsen / bedden vrij en heeft niemand ons gecontroleerd. Ook deze rit liep 2 uur vertraging op, waardoor we in totaal, na 12 uur treinen, pas op onze eindbestemming aankwamen (wat 8 uur treinen had moeten zijn).

Treinreizen in India is sowieso een belevenis. In plaats van stoelen hebben ze bedden, zodat je kan slapen. In AC3 krijg je ook beddengoed. Overdagen zijn er in een stuk / compartiment 4 bedden beschikbaar, in de nacht 6. Een bed delen kan ook, hebben Casper en ik uitgevonden. Dit omdat het ene bed van ons al opgeklapt was en er op het laagste bed nog iemand lag te slapen. Gedurende de rit komen verschillende mensen langs met eten en drinken. Van Chai Tea tot complete maaltijden. Ook lopen er constant schoonmakers de vloer en de wc's schoon te maken. Fooi geven mag niet, dat staat duidelijk op hun shirt.

En dan nu de spannende ontknoping. Afgelopen dagen heb ik het al aan veel mensen verklapt, maar we hebben voor 90% zekerheid of meer een nieuwe baan vanaf half oktober! Na een skype interview en het maken van een prachtig filmpje kregen we een aanbod om te werken als... Leraar Engels voor kinderen tussen de 3 - 6 jaar in... CHINA! We gaan voor ongeveer een jaar naar Beijing!

Foto’s

7 Reacties

  1. Roelie Everts:
    6 juli 2018
    Gefeliciteerd Sjanna. Lijkt me een leuke uitdaging! Heeft Casper er ook een baan?
  2. Linda Gosse:
    7 juli 2018
    Wat leuk! Gefeliciteerd met de nieuwe baan!!!
  3. Arjan:
    7 juli 2018
    Gefeliciteerd! leuk verslag weer.
  4. Lisette:
    8 juli 2018
    Wat weer een belevenissen 🤗 en mmm gaan wij ook een keer zo’n kopje chai tea drinken?
  5. Londa:
    13 juli 2018
    Wat een mooie kans Sjanna!
  6. Maren:
    14 juli 2018
    Vergeet het steeds te vragen, maar wat is een stepwelll?
  7. Gees:
    14 juli 2018
    gefeliciteerd Sjanna, wat een mooie ontwikkeling!!

Jouw reactie