Baz buzzing on the garden route

24 juni 2018 - Kaapstad, Zuid-Afrika

De paar dagen in Kaapstad met Lisanne vlogen voorbij. Het regende veel, dus alle regen-in-Kaapstad activiteiten werden uit de kast getrokken. Wijnproeven (alweer), shoppen, uit eten en "roze" oliebollen eten bij een vriend waren zo ongeveer de weekendactiviteiten.

Op zondagmorgen, een halfuur voor de geplande vertrektijd, stond de bazbus voor. Ons volgende avontuur stond op het punt te beginnen. Snel namen we afscheid van Lisanne en begon onze trip op de garden route. Twee jaar geleden hebben we de garden route ook gereden, maar toen met onze eigen auto. Nu wilden we de stops doen die we destijds niet hadden gedaan. Onze eerste stop, na bijna 7 uur rijden, was Plettenberg Bay. Het was vanwege het laagseizoen heel rustig op de baz bus waardoor we 2 uur eerder dan gepland aankwamen in Plet. Tijdens onze reis in de baz bus ontmoetten we verschillende interessante mensen, waaronder een Nederlandse vrouw die 11 jaar geleden ook de garden route met de baz bus had gedaan.

Eenmaal in Plet checkten we in en gingen we het stadje ontdekken. Omdat het zondag was, was het overal heel rustig. De dag erna bleek Plet veel levendiger. We namen een taxi naar Robberg Nature Reserve, een natuurgebied dichtbij Plet waar je verschillende hikes kan lopen (het is allemaal plat! Zei de vrouw bij de tourist office. Maar dat was het niet!) We liepen de 2e hike, niet de langste en ook niet de kortste maar de hike ertussenin. Onderweg kwamen we nog een Israëlische vrouw tegen die dezelfde hike liep, net iets sneller dan wij. Terug bij de parkeerplekken vroegen we haar om een lift naar de stad. In de auto kwamen we erachter dat ook zij (toen nog maar 1 dag geleden!) haar baan had opgezegd om te reizen. Wat een toeval!

De baz bus nam ons vervolgens mee naar Port Elizabeth (PE) waar we laat in de avond aankwamen. We waren de enige gasten in deze backpackers dus we hadden een dorm voor onszelf. We hadden 1 volledige dag te besteden in PE. Vroeg eruit, ontbijten bij een bakkerijtje en op weg naar het stadscentrum. PE was vooral heel smerig. Overal lagen afvalbakken overhoop vanwege een staking van de overheid. Soms lag het afval over een hele kruising verspreid. Eenmaal in het centrum voelde de sfeer meteen anders. Het wijkje van onze backpackers was met name blank, hier was alles overwegend donker. Nu heb ik daar normaal geen problemen mee, maar hier was de sfeer echt anders. Op den duur werden we, op deze straat in het centrum, zelfs bijna overvallen. Gelukkig ging het net goed.

We vonden een tourist office van waaruit we een tocht met historische gebouwen konden lopen. We raakten elkaar kwijt en terwijl ik de tocht ging lopen, bleef Casper achter. Casper dacht dat ik daar zou blijven en ik dacht dat hij de tocht zou lopen. Omdat alleen ik internet heb, kom Casper me niet bereiken en ik hem omgekeerd ook niet. Na een aantal uur vonden we elkaar (gelukkig!) Weer terug. De straat waar we eerder waren geweest en bijna waren overvallen, was veranderd in een straat waar al het afval in brand was gestoken. Bizar!

We liepen via een mooi park terug naar ons hostel, van waaruit we met mama en Marlieke gingen skypen. Daarna nog een tocht gelopen bij ons hostel om daar de mooie gebouwen te bekijken voordat we gingen eten.

Na heerlijk geslapen te hebben in een leeg hostel, stond de baz bus weer voor. Dit keer gingen we naar het altijd gezellige Storms River! Hier stapten we met alle baz bus mensen, bij verschillende hostels, uit. Wij hadden een enorm hippie hostel geboekt, zo bleek. Er liepen twee paarden, een hond, een kitten en een geit los rond. Onbeperkt pannenkoeken in de morgen in een hostel in the middle of nowhere! Storms River deed heel nep aan. Het bestond uit niet meer dan 10 restaurantjes / winkeltjes, zonder dat daar een dorp of stadje omheen zat. Vanuit daar liepen Casper en ik een hike van ongeveer 22 kilometer door het National Park daar. Het was eigenlijk een fietsroute en daardoor dus goed te bewandelen.

Die avond zaten we in een gezellig vol hostel rondom de open haard. Het was koud, heel koud. Wel heel leuk om al die (meestal studerende) andere backpackers te ontmoeten.
Weer stond de baz bus voor om ons naar onze laatste bestemming te brengen, Mosselbaai. Hier sliepen we in een trein op het strand met prachtig uitzicht. Weer hadden we de dorm voor onszelf. Het stadje was klein, maar wel gezellig. Omdat we 2 nachten in Mosselbaai zouden verblijven, hadden we tijd om onze was te doen en een tour te boeken. We zouden walvissen gaan spotten, eindelijk! Helaas ging deze walvissen tocht op het laatste moment niet door. Nu konden we ook geen andere tour meer boeken. In plaats daarvan belandden we in een kledingwinkeltje met twee overenthousiaste dames die me denk ik wel 20 looks probeerden aan te meten. Na echt 50 verschillende gekke kledingstukken gepast te hebben, kocht ik een knalroze jurkje. Omdat het kan.

Na dit grote shopavontuur belandden we in een restaurantje met een aardige serveerster. Ze nodigde ons uit voor de avond, er zou live muziek zijn. Die avond kwamen we terug. Geen live muziek maar wel een lieve baby en gezellige oude(re) mensen. De laatste dag in Mosselbaai besteedden we in een museum met het oudste postkantoor van Afrika. Even wat kaartjes sturen naar het thuisfront en van alles leren over oa Vasco Da Gama.

Inmiddels zit ons baz bus avontuur erop en zijn we terug in regenachtig Kaapstad. Vandaag is onze laatste "hele" dag in Afrika waarna we morgen zo rond het middaguur naar Qatar vliegen. Heel gek om Afrika na een maand te verlaten en naar India te reizen. De volgende blog schrijf ik dus niet weer vanuit Kaapstad, maar vanuit India!

Ps; leuk om al jullie reacties te lezen, bedankt!

3 Reacties

  1. Maren:
    24 juni 2018
    Fantastisch om te lezen!! Blij dat jullie niet echt overvallen zijn...
  2. Janneke durans:
    24 juni 2018
    Wat een mooi verhaal,zo beleven jullie van alles om overna te dromen enherbeleven t.z.t. Geniet ervan!janneke
  3. Michelle:
    25 juni 2018
    Leuk om de avonturen te lezen van twee mensen die onwijs genieten van de hele reis.
    Doe de piloot de groeten van me en een goede vlucht! Groetjes, Michelle.

Jouw reactie